Уповать означает положиться на кого-либо или что-либо. Для того чтобы уповать на Аллаха, раб должен искренне вверить свою судьбу Всевышнему Аллаху, положиться на Него и довериться Ему, используя предписанные или дозволенные Аллахом средства, необходимые для обретения блага и оберегания от зла. Всевышний сказал: «Уповайте только на Аллаха, если вы являетесь верующими» (аль-Маида, 23).
Он также сказал: «Тому, кто уповает на Аллаха, достаточно Его» (ат-Талак, 3). (Из книги "Основы веры в свете Корана и Сунны).

“Allah hər bir insan üçün cənnətdə bir məskən və cəhənnəmdə də bir məskən ayırmışdır. Möminlər cənnətdə həm öz payını alır, həm də cəhənnəmdəkilərin payına varis olurlar. Kafirlər də möminlrin cəhənnəmdəki yerlərinə qoyulacaqlar.” (İbni Macə). Tirmizinin Hz.Ömərdən (r.a) rəvayət etdiyinə görə hz.Ömər (r.a) belə demişdir: “Vəhy gələndə arı vızıltısına bənzər bir səs gələrdi.

Bir gün Peyğəmbərə (s) vəhy gəldi. O səsdən və Peyğəmbərin (s) sifətindki dəyişiklikdən biz vəhyin gəldiyini anladıq. Bu hal keçdikdən sonra Peyğəmbər (s) qibləyə döndü,

Şirk budur ki, Allahla bərabər Allahdan başqasına ibadət edirsən, bütlərə, heykəllərə və digər şeylərə dua edirsən, onlara sığınırsan, onlara nəzir edirsən, onlar üçün namaz qılırsan, onlar üçün oruc tutursan, onlara qurban kəsirsən. Bu ona bənzəyir ki, bir bədəvi (çöl ərəbi) (tərcüməçi: məsələn, bir kəndçi, çoban və s.) üçün, yaxud bir pir üçün qurban kəsir, yaxud filan adam üçün namaz qılır, yaxud ölülər üçün, qeybdə olanlar üçün nəzir edirsən, bütün bunların hamısı şirk adlanır.

Kainatda ən yüksək əməlin əvvəlcə iman etmək, sonra da namaz olduğunu düşünərkən, namazda nə qədər böyük sirr və hikmətin olduğunu dərk edirik.Peyğəmbərimiz (sas):”Mənə dünyada üç şey sevdirildi” buyurarkən, bu üç şeydən birinin namaz olduğunu bildirmişdir.O (sas) namaza “gözümün nuru” deyərkən bu ibadətin həqiqətən böyük əhəmiyyətə malik olduğu ortaya çıxmışdır.

Nursuz, işıqsız gözün görməsi mümkün olmadığı kimi, namazsız da “müsəlmanıq” demək bir o qədər çətindir.

Rəsulullah (sas) ölüm ayağında ikən,ən vacib vəsiyyətlərin edildiyi bir anda “namaz,namaz və əlinizin altında olan yetimlər” deyə vəsiyyət etməsi, Ömərin (ra) bir gün “Namaz, namaz! Əsla namazı tərk etməyin!” çağırışı o vaxt ki, möminlərin namaza necə böyük önəm verdiklərinin bir təcəllisidir.Necə ki, Öməri (ra) namazda ikən vurduqda özündən getmiş, bir müddət sonra özünə gəldiyində isə söylədiyi ilk kəlmə bunlar olmuşdur:

“Müsnəd”də əl-Bər bin Əzibin hədisi rəvayət edilir ki, bir dəfə onlar Peyğəmbərlə (sav) , birgə ənsarların birini dəfn etməyə getdilər. Qəbirə çatdıqda onun aşağı hissəsi hələ hazır deyildi. Allahın Rəsulu , oturdu və sahabələr hətta tərpənməkdən belə qorxaraq onun yanında əyləşdilər. Onun əlində budaq var idi və o torpağı qazıyırdı. Birdən o başını qaldırdı və dedi: “Qəbir əzabından Allaha sığınıram!” O bunu üç dəfə təkrar etdi və sonra dedi: “Saleh qul bu dünyadan köçüb axirətə qovuşduqda, onun yanına səmadan ağ üzlü mələklər gəlirlər. Onların üzü günəş kimi parıldayır, əllərində Cənnət kəfənləri, xoş ətirli Cənnət hanutu (balzam) olur.

Bu anlamda İslamın ilk dövrlərində deyil, daha çox Muhəmməd peyğəmbərin vəfatından sonra, ən geniş anlamda isə müxtəlif politeist dinlərin yayıldığı yeni ərazilərin fəthindən sonra İslamda da bəzi şəxsiyyətlər və bu şəxsiyyətlərə bağlı olaraq da bəzi yerlər müqəddəsləşdirilməyə başlandı. İslamda «müqəddəslər» anlayışının tarixini araşdıran məşhur macar şərqşünası İ. Qoldsiyer bunu, fəth edilmiş ərazilərdəki dinlərin qalıqlarının İslama keçməsi kimi izah edir (И. Гольдциэр. Культ «святых» в исламе. М, 1938, с. 61-65).

Ислам провозглашает, что в глазах Господа нет разницы между мужчиной и женщиной. Каждый имеет одинаковые права и возможности на пути самосовершенствования. Для Аллаха все, что заставляет людей отличаться друг от друга заключается в благочестии, духовных и нравственных качествах. Оно открыто как для мужчин, так и для женщин, стремящихся достичь этого вида превосходства.

Möhtərəm müsəlmanlar. Bildiyiniz kimi İslam tövhid dinidir. Tövhid - bir olan, tək olan mənasına gəlir, yəni tövhid bütün kamil xüsusiyyətləri özündə toplayan, heç bir əksikliyin və naqisliyin mövcud olmadığı, bütün mükəmməl isim və sifətlərə malik olan, tək yaradıcı-xaliq olan Allahın varlığını, birliyini bilmək, tanımaq, təsdiq etmək və buna inanmaq, iman gətirmək və nəticədə həyatı bu istiqamətdə qurmaq deməkdir. Həyatı bu istiqamətdə qurarkən eyni zamanda saxta ilahları və tanrıları inkar etmək, tərk etmək və rədd etməkdir tövhid.

Ey mömin, kədərlənmə! Çünki kədərin nə olduğunu dünən başa düşdün. Ancaq bunun da sənə bir faydası dəymədi.
Övladın imtahandan kəsildi. Yenə kədərləndin, qəmləndin. Amma bu da onun imtahanda uğur qazanmasına kömək etmədi.
Atan haqqın rəhmətinə qovuşdu. Hüznün onu geri qaytardımı?!
Müflisləşdin. Qəmlənib-kədərlənməyin itirdiklərini sənə qaytardımı?
Kədərlənmə! Çünki hər dəfə bir bəladan dolayı kədərləndikcə yeni-yeni müsibətlərə tuş gəldin. Kasıblıqdan dolayı kədərləndin, ancaq bu, sənə var-dövlət vermədi, əksinə, atdığın hər bir addımda uğursuzluğa düçar oldun. Hətta bədgüman olaraq qəm dəryasına qərq oldun.

Hər dəfə kölgəmə baxdıqda onun “ər-Rəd ” surəsinin 15-ci ayəsini haqqı ilə yaşadığını hiss edirəm. Onun Allaha təslimiyyətinə qiptə edirəm. “Rəbbim! Gölgəmin səmimiyyətini mənə də qismət et!” - deyə dua edirəm.
Bütün günah işləyən bəndələrə müjdə! Günahlarınızı savaba çevirə bilərsiniz. Bunun üçün “əl-Furqan” surəsinin 70-ci ayəsini oxuyub, əməl etməyiniz kifayət edər.